​ÇOCUKLAR VE BİR GÜN

ÇOCUKLAR VE BİR GÜN 

Vural KAYA

Bir gün gelecek, çocuklar "yalnızlığı" kaf dağının ardına kadar kovalayacaklar.

Bir gün gelecek orda, o kaf dağının ardında iyi dev amcalardan rica edecekler: lütfen 

dev amca, bu yalnızlığı bir daha kentlere geri gönderme, hep orda kalsın, iyi bir masal 

kahramanı sansın bizden sonraki çocuklar onu", diyecekler.

Bir gün gelecek sevgi öğretmenleri yayılıp yeryüzüne; bütün insanlarla sevgi dersi 

yapacaklar.

Bir gün gelecek, uzaydan yeryüzüne doğru her gece melekler iner sanacak çocuklar, 

her gece insanlık bereketinin yağışını...

Bir gün gelecek çocuklar çıkmaz sokakların sahibi olacaklar; ve o çıkmaz sokaklarda 

gülücük sergileri yapacaklar. 

Bir gün gelecek çıkmaz sokaklar güllerle, yaseminlerle donatılacak; şiirlerle, 

masallarla, öykülerle, fotoğraflarla, resimlerle...

Bir gün gelecek, her gece yoksulların kapısında çocuk konseyleri belirecek; onlara en 

sevdiği yiyecekleri, giysileri getirecekler...

Bir gün gelecek, haksızlığı sihirli bir değnekle yok eder gibi dokununca yok ediverecek 

çocuklar.

Bir gün gelecek, adalet serpecekler yeryüzüne gülücük çocukları; her çocuk bir Ömer 

güzelliğinde donatacak kalbiyle her yeri...

Bir gün gelecek, umursamazlık hastalığına deva olacak ilacı bulacak bu çocuklar.

Bir gün gelecek, her insana tabiatı sevmeyi öğretecek güzelim gülücük severler.

Bir gün gelecek, "herkesin bir dağ evi olsun, herkesin bir kuşevi olsun, herkesin bir 

ağağevi olsun" kampanyası başlatacak çocuklar.

Bir gün gelecek, kin ve nefreti denizlere dökecekler, yok edip sevgiyi bir bayrak gibi 

göndere çekecek bizim çocuklar.